گندمکی حوالی دریا

من مهمان بغض های پنهانیم 

بغض هایی ک فاجعه بود... 

چقدر چشمانم میسوزد

حس میکنم دیگر شکستن بس است 

کاش قدری قوی تر شوم

کاش خودم به داد خودم برسم 

چقدر ميشود شعرهایی که حفظ کرده ام تعدادشان خیلی خیلی زیاد شود

چقدر خوب میشود دایره ی لغاتم بسیار بالا برود

و من دوست میدارم همیشه لبخند هايم ساده بماند 

سادگی را دوست دارم

گندمکی حوالی دریا...